یک ترم گذشت . . .!
.:: به نام ناز بی نیاز ::.
سلام!
یه ترم از دوران پر فراز و نشیب دانشجو شدنمون گذشت! هر چند سخت بود اما شیرین و زیبا سپری شد! اونقدر خوب و باصفا که هنوز دو هفته از پایانش نگذشته، دلم واسه تک تک لحظه هاش تنگ شده!
نمی دونم چی بود و با من چی کار کرد!؟ فقط میدونم که اینقدر خاطرات خوب این چند ماه زیاد و فوق العاده است که نوشتنش از مجال و حوصله ی من یکی که خارجه . . .!
حتی فکرش رو هم نمی کردم که اینقدر هم کلاسی های خوب و مهربونی داشته باشم! و اینقدر دوستای باصفا و با محبتی قسمتم بشه! وقتی خودم رو با رفیقای دیگه ام که دانشگاهای دیگه قبول شدن، مقایسه می کنم، به خودم می بالم! وقتی با خبر میشم که ترم یک اونا با یه عالمه خاطره ی بد از بحث و جدل های سست و بیهوده گذشته، به کلاس خودمون افتخار می کنم!
نمی گم هیچی نبوده ها! چرا، اختلاف نظر همه جا هست! ولی هیچ وقت این اختلاف نظر ها باعث نشد که به هم بی احترامی کنیم، زیرآب هم رو بزنیم، بحث و جدل کنیم و . . . !
اگه هم خدایی نکرده، اتفاق ناراحت کننده ای وجود داشته ( که من بی خبرم ) و باعث شده که هم کلاسی یا گروهی از هم کلاسی هامون ناراحت بشن، من از طرف همه عذر میخوام و امیدوارم که اگه از کسی دلگیر و ناراحتیم، توی شب های قدر این ماه عزیز پیش رو، تموم نارضایتی ها رو کنار بذاریم و با دلی صاف و زلال و محبتی فوق العاده نسبت به همدیگه، ترم بعد رو شروع کنیم!
پ.ن۱: دلم میخواد توی این پست، از همه ی کسایی که به هر نحوی واسه کلاس زحمت کشیدن، تشکر کنم: آقای روغنی و خانم سبزه علی (نماینده های خوب کلاسمون) ، خانم ولی زاده (که زحمت هماهنگی گروه جزوه نویسی رو کشیدن) و همه ی هم کلاسی های مهربونی که توی جزوه نویسی شرکت کردن ـ بدون در نظر گرفتن هیچ گونه تفاوت در کیفیت و کمیت! ـ و امثال من رو شرمنده ی خودشون کردن!
پ.ن۲: خوشحال میشم که از این به بعد، بیشتر شما هم کلاسی های خوبم رو توی وبلاگ ببینم! آخه همه که اف بی نیستن! پس منتظر حضور گرمتون هستیم . . .! راستی، اطلاع رسانی کنید!همه رو خبر کنید که بیان،وبلاگ راه افتاد...!
پ.ن۳: امیدوارم تابستون و ماه رمضون خوب و باصفایی داشته باشین!
پ.ن۴: این اولین پست من بود توی وبلاگ کلاس! امیدوارم همیشه روزای خوبمون رو توی وبلاگ ثبت کنیم! خواهشا نویسنده های دیگه ی وبلاگ هم برگردن و دست به کار بشن! تابستون خیلی زود تموم میشه ها . . .!
یا علی![]()
اینجا پاتوق بچه های پزشکی بیرجنده.هر روز با کوله های خالی میریم دانشگاه و با کوله هایی پر از خاطره بر میگردیم...!لحظه هامونو اینجا های لایت میکنیم تا به یادگار بمونه 7 سالی که هنوز اولشه...!